لیزر آبی (450 نانومتر) در مقابل لیزر فیبر: غلبه بر مانع بازتاب در جوشکاری مس خالص
خلاصه
یک لیزر دیودی آبی 450 نانومتری، جذب مس را از 4-5% به 40-45% در دمای اتاق افزایش میدهد و این عدد واحد، جوشکاری مس را از یک فرآیند کلید سوراخ (keyhole) ناشی از پاشش به یک فرآیند پایدار حالت هدایت (conduction-mode) تبدیل میکند. در اتصالات همپوشانی (lap joints) C11000 به ضخامت 1.0 میلیمتر، انتظار میرود پاشش بالاتر از 0.15 میلیمتر از 20-40 به کمتر از 5 در هر 100 میلیمتر درز کاهش یابد و تخلخل (porosity) از 2-5% به کمتر از 1% از نظر مساحت کاهش یابد. قیمت آن روشنایی است: ماژولهای آبی با BPP 20-40 میلیمتر در میلیرادیان در مقابل 2-4 میلیمتر در میلیرادیان برای فیبر ارسال میشوند، بنابراین نقطه (spot) در حدود 150 میکرومتر به پایینترین حد خود میرسد و توان قابل استفاده در حدود 2-2.5 کیلووات متوقف میشود. آبی برای شینهای اتوبوس (busbars)، تبهای سلولی (cell tabs) و سنجاقها (hairpins) تا حدود 2 میلیمتر برتری دارد. این جایگزین لیزر فیبر 6 کیلوواتی روی صفحه 3 میلیمتری نمیشود.
مس صیقلی شده حدود 95% نور 1070 نانومتری را در حالت سرد منعکس میکند. این کل مشکل است: یک لیزر فیبر 4 کیلوواتی در ابتدای درز فقط حدود 200 وات را به قطعه وارد میکند. پس از باز شدن کلید سوراخ، جذب در 1 میکرومتر به 12-18% افزایش مییابد و فرآیند خودپایدار میشود - به همین دلیل است که لیزرهای فیبر مس را جوش میدهند، اما با یک میلیمتر اول خشن، یک ستون پاشش در طول کل درز، و یک کلید سوراخ که به طور نامنظم در دهانه فرو میریزد.
در 450 نانومتر، همان سطح در حالت سرد 40-45% جذب میکند. برای ورود انرژی نیازی به کلید سوراخ نیست، بنابراین درز میتواند در حالت هدایت زیر آستانه تبخیر اجرا شود و استخر مذاب برای حفظ اتصال نیازی به ناپایدار بودن ندارد.
| ویژگی | دیود آبی 450 نانومتر | فیبر 1070 نانومتر |
| جذب، مس جامد (دمای اتاق) | 40-45% | 4-5% |
| جذب، مس مذاب | 25-35% | 12-18% |
| حاصلضرب پارامتر پرتو (Beam parameter product) | 20-40 میلیمتر در میلیرادیان | 2-4 میلیمتر در میلیرادیان |
| حداقل نقطه در توان تولید | ~150-200 میکرومتر | 50-150 میکرومتر |
| حداکثر چگالی توان | 4-7 مگاوات بر سانتیمتر مربع | 20-35 مگاوات بر سانتیمتر مربع |
| راندمان دیوار به پریز (Wall-plug efficiency) | 20-30% | 35-40% |
وضعیت سطح بیش از رقم دیتاشیت اهمیت دارد. در 1070 نانومتر، یک لایه اکسید یا تغییر در زبری سطح، انرژی متصل شده را 30-50% جابجا میکند، زیرا شما یک خط پایه 4% را ضرب میکنید. در 450 نانومتر، همان آلودگی جذب را چند امتیاز جابجا میکند. این تکرارپذیری در دستههای مواد ورودی، نه سرعت خام، دلیلی است که خطوط باتری ابتدا آبی را واجد شرایط میکنند.
C11000 به ضخامت 1.0 میلیمتر، اتصال همپوشانی، اتوژنوس، آرگون 15 لیتر در دقیقه، بدون شکاف:
| پارامتر | آبی 450 نانومتر | فیبر 1070 نانومتر |
| توان در قطعه کار | 1.5-2.0 کیلووات | 3.0-4.0 کیلووات |
| قطر نقطه | 200 میکرومتر | 100-150 میکرومتر |
| چگالی توان | 4.8-6.4 مگاوات بر سانتیمتر مربع | 22-34 مگاوات بر سانتیمتر مربع |
| سرعت حرکت | 4-6 متر در دقیقه | 6-9 متر در دقیقه |
| حالت جوشکاری | هدایت | کلید سوراخ |
| پاشش >0.15 میلیمتر | <5 در هر 100 میلیمتر | 20-40 در هر 100 میلیمتر |
| تخلخل، درصد مساحت | <1% | 2-5% |
| مقاومت اتصال در مقابل پایه | 1.03-1.08 برابر | 1.05-1.15 برابر |
آبی در این اتصال 30-40% کندتر است و همچنان مسیر ارزانتری است هنگامی که هزینه بازسازی پاشش، ضایعات تب سلولی و بار استخراجی که پاشش مس بر روی فیکسچر تحمیل میکند را در نظر بگیرید.
-
بخش بالاتر از ~2.5 میلیمتر: در 2 کیلووات و نقطه 150 میکرومتری، نمیتوان به نفوذ کامل در مس ضخیم با سرعت تولید رسید. راه حل یک حلقه پیشگرمایش آبی همراه با یک هسته مادون قرمز، یا نوسان پرتو بر روی یک فیبر 4-6 کیلوواتی است - نه یک ماژول آبی بزرگتر.
-
درز باریکتر از ~0.3 میلیمتر: روشنایی آبی حداقل را تعیین میکند. هندسه فویل و تب ظریف همچنان متعلق به فیبر تکمد یا سبز 532 نانومتری است که از نظر جذب بین این دو قرار دارد و به ازای هر وات 3-5 برابر فیبر هزینه دارد.
-
درجات حاوی اکسیژن: C11000 (ETP، طبق ASTM B152) حاوی اکسید مس است؛ در اتمسفر کاهنده یا آلوده، میتواند تخلخل هیدروژنی در مرز دانهها صرف نظر از طول موج ایجاد کند. ورودی حرارت کمتر آبی زمان ماند را کاهش میدهد اما خطر را از بین نمیبرد. C10100/C10200 را در مواردی که انعطافپذیری پس از جوشکاری حیاتی است، مشخص کنید.
-
فلزات پرکننده: جوشهای اتوژنوس رسانایی اتصال را نزدیک به فلز پایه نگه میدارند. پرکنندههای CuSi3 یا مشابه، IACS اتصال را چند امتیاز کاهش میدهند - آنها را نه به دلیل راحتی فرآیند، بلکه به دلیل نیاز به یکپارچگی اتصال توجیه کنید.
-
ریزبرش (Microsection) در بزرگنمایی 50 برابر بر روی یک کوپن تولیدی: نفوذ، گلوگاه (throat) و مساحت تخلخل را در برابر سطح کیفیت B در ISO 13919-1 اندازهگیری کنید. سطح C اغلب برای شینهای اتوبوس غیرسازهای قابل قبول است؛ سطح را قبل از اولین قطعه به صورت کتبی توافق کنید.
-
صلاحیت رویه طبق ISO 15614-11، با WPS نوشته شده طبق ISO 15609-4. آبی و مادون قرمز فرآیندهای جداگانهای هستند - یک WPS فیبر موجود منتقل نمیشود.
-
مقاومت ASTM B193 در منطقه جوش. هدف ≥90% IACS در اتصال برای شینهای اتوبوس باتری؛ هر چیزی کمتر از آن نشاندهنده تخلخل یا به دام افتادن اکسید است، نه لیزر.
-
پوست کندن یا کشش در هر دسته، به علاوه شمارش پاشش بر روی سطح فیکسچر. پاشش محرک واقعی هزینه در یک خط سلولی است و به روشی قابل اندازهگیری است که تخلخل نیست.
طول موج مرئی به معنای ایمنتر بودن نیست. خطر نور آبی در 435-440 نانومتر به اوج خود میرسد، بنابراین 450 نانومتر تقریباً در حداکثر فتوشیمیایی برای آسیب شبکیه قرار دارد - یک بازتاب پراکنده که در 1064 نانومتر قابل تحمل است در 450 نانومتر قابل تحمل نیست.
عینک محافظ با درجهبندی 1064 نانومتر در 450 نانومتر عملاً شفاف است. فیلترهای EN 207 با رتبه D LB 450 نانومتر را مشخص کنید، محفظه کلاس 4 و اینترلاکها را طبق IEC 60825-1 حفظ کنید، و ارزیابی ریسک را مجدداً اجرا کنید: محافظ و پنجرههای مشاهده سلول فیبر موجود را نمیتوان بدون تغییر مجدداً استفاده کرد.
-
مس کمتر از 2 میلیمتر، مونتاژ حساس به پاشش، یا خطی که ضایعات و بازسازی هزینه را غالب میکند → آبی.
-
مس بالاتر از 2.5 میلیمتر، نرخ درز بالا بر روی مقاطع ضخیم → فیبر، با نوسان یا پیشگرمایش هیبریدی.
-
هر دو در یک کارگاه → یک هد هیبریدی ارزانتر از دو سلول است، به شرطی که معیارهای پذیرش شما طبق فرآیند نوشته شده باشند.
آماده ارزیابی جوشکاری لیزر آبی برای برنامه خود هستید؟
درجه مواد، پشته ضخامت، نوع اتصال و اتصالات مورد نیاز در ساعت خود را برای ما ارسال کنید. ما یک مجموعه پارامتر سفارشی با شمارش پاشش اندازهگیری شده و گزارش ریزبرش از یک کوپن از مواد واقعی شما را برمیگردانیم.
درخواست خود را مستقیماً برای ما ارسال کنید